Kendalls wereld stortte in toen haar adoptiemoeder haar het huis uit schopte en haar ‘een smerige zondaar’ noemde. Diepbedroefd en alleen wendde ze zich tot haar adoptievader voor steun, maar ze werd met onverschilligheid ontvangen. Gedwongen om op straat te leven met niets anders dan een rugzak en een paar dollar, voelde Kendall zich in de steek gelaten door juist de mensen die onvoorwaardelijk van haar moesten houden.
Zittend in een park, overweldigd door haar situatie, werd Kendall benaderd door een vriendelijke vrouw genaamd Mila. Mila bood haar een baan aan bij haar bloemenkraam en een onderkomen. Met hernieuwde hoop accepteerde Kendall het aanbod van Mila, in de overtuiging dat het een wonder was.
Onder leiding van Mila bloeide Kendall. De bloemenkraam bloeide en ze keek uit naar de komst van haar zoon Michael. Het leven was uitdagend, maar met Mila’s steun leerde Kendall omgaan met haar nieuwe verantwoordelijkheden.
Op een nacht hoorde Kendall geluiden uit Michaels kamer komen en rende naar binnen en zag een vrouw zijn luier verschonen. De vreemdeling stelde zichzelf voor als Martha Douglas, de biologische moeder van Kendall. Geschokt en verward hoorde Kendall dat Martha haar jaren geleden had moeten opgeven, maar haar van een afstand had gadegeslagen. Martha, nu een succesvolle zakenvrouw, legde uit dat ze de hulp van Mila had ingeroepen om ervoor te zorgen dat Kendall een kans had op een beter leven.
De onthulling veroorzaakte een golf van emoties toen Kendall haar moeder omhelsde. Door Martha’s aanwezigheid voelde Kendall een overweldigend gevoel van opluchting en steun. De twee vrouwen besloten samen in Martha’s huis te gaan wonen, waardoor een gastvrije omgeving voor Kendall en Michael ontstond. Eindelijk had Kendall de liefdevolle relatie waar ze altijd van had gedroomd, met een moeder die haar onvoorwaardelijk begreep en accepteerde.
