In veel steden ter wereld staan prachtig beschilderde piano’s midden op straat. Ze bieden volledig gratis spellen aan die iedereen kan spelen. Een kunstenaar die geloofde in het concept van spontane communicatie, had dit idee. Veel mensen kunnen gemakkelijk naar de piano lopen, naar de muziek luisteren en met de straatpianist praten.
Straatmuziek heeft altijd een bepaalde sfeer en attitude. Elke stad heeft zijn eigen unieke kenmerken en individuele stijl. Maar muziek in het bijzonder kan mensen uit alle steden ter wereld met elkaar verbinden. Iedereen kan op een openbare piano spelen. Het kan een beginner, een professional of zelfs een klein kind zijn. Maar voor kinderen is het spelen van melodietjes leuker dan alleen maar achter de piano zitten. Maar het voorbeeld van San Francisco was uniek. De piano werd bespeeld door twee zesjarige jongens die begonnen met het spelen van klassieke repertoire.
Het was een adembenemend schouwspel. De kinderen bespeelden de toetsen zo vloeiend, alsof het iets was wat ze gemakkelijk en natuurlijk vonden. Ze speelden het thema uit de film “Amelia”. Onmiddellijk verzamelde zich een groep toeschouwers rond de kinderen. De kinderen luisterden aandachtig en begonnen vervolgens foto’s te maken met hun telefoons. De talentvolle jongemannen speelden verder en negeerden de menigte toeschouwers. Kinderen gedragen zich altijd natuurlijker. Dit is wat hen onderscheidt van volwassenen. Hierdoor is de muziek die ze spelen authentiek en eerlijk. Vaak zie je jonge muzikanten met veel plezier spelen en zingen op straat in verschillende steden. Hun concerten trekken regelmatig veel publiek en worden goed ontvangen. De energie van kinderen is sterk en roept goede gevoelens op. Deze openbare optredens zijn vaak een manier voor kinderen om hun talenten te laten zien. Professionele artiesten en producers merken ze op. Ze geven getalenteerde kinderen de kans om zich op professioneel niveau te ontwikkelen en in de toekomst beroemde muzikanten of componisten te worden.
