Dit bijzondere verhaal werd bekend dankzij een lezer die het doorstuurde naar een online portaal. Het gaat over een jongen genaamd Lawson Lundberg, een tweeling die te vroeg werd geboren en kampte met ernstige gezondheidsproblemen. Zijn verhaal bewijst dat een ernstige diagnose van artsen niet betekent dat er geen hoop meer is.
Lawson en zijn zus Sarah Lundberg werden later geboren. Ze had al een oudere zoon, die toen ongeveer 25 jaar oud was. Nadat de tweeling was geboren, moesten ze enkele weken in het ziekenhuis blijven en nauwlettend in de gaten worden gehouden.
Hoewel het meisje zich normaal ontwikkelde, baarde Lawson de artsen zorgen. Ze zeiden dat zijn hersenen niet zo snel werkten als zou moeten, wat betekende dat hij mogelijk problemen had met zijn geheugen, leren en begrijpen, vergeleken met andere kinderen.
Sarah herinnert zich dat Lawson de eerste twee jaar niet veel sprak en niet erg sociaal was. Maar daarna veranderde alles. Hij leerde plotseling snel woorden en herinnerde zich dingen die hij alleen uit de gesprekken met zijn ouders kende.
Tijdens een winterse sneeuwstorm viel de stroom in haar omgeving een paar dagen uit. In deze korte tijd leerde Lawson de namen van veel landen en zelfs hun hoofdsteden! Hij haalde niet alleen zijn leeftijdsgenoten in, maar hij leerde ook sneller dan de meesten van hen.
Toen Sarah dit zag, besloot ze Lawson een IQ-test te laten doen. De resultaten schokten hen – zijn IQ was 150! Ter vergelijking: het IQ van Albert Einstein werd geschat op 160 tot 180. Nog indrukwekkender waren Lawsons grote leergierigheid en zijn ongelooflijke geheugen.
Lawson werd een van de jongste leden van een oude en bekende organisatie voor zeer intelligente mensen. Om lid te worden, moet je een IQ van minimaal 130 hebben. Lawson overtrof dit ruimschoots.
Om iets terug te doen, begon Lawson met het maken van schilderijen om geld in te zamelen voor een goed doel genaamd March of Dimes. Dit goede doel had hem en zijn zusje geholpen toen ze als baby’s in het ziekenhuis lagen. Hij wilde iedereen bedanken die een donatie had gedaan.
Interessant genoeg had Sarahs oudste zoon ook moeite met praten toen hij klein was. Ook hij werd geboren na een moeilijke zwangerschap, maar net als Lawson herstelde hij snel en behaalde hij op 29-jarige leeftijd zijn doctorstitel.
Het verhaal van Lawson laat zien dat zelfs als een kind een trage start heeft, dit niet betekent dat het niet ver zal komen. Soms hebben ze gewoon tijd nodig om te groeien en in hun eigen tempo te leren.
