Een groep Australische onderzoekers is verheugd te kunnen melden dat hun pogingen om de soort voort te planten succesvol lijken te zijn geweest.
Ecologen van het Mt Gibson Wildlife Sanctuary in Australië deden onlangs een verbluffende ontdekking.
In het heiligdom vonden ze een nest kleine, stekelige, jonge beestjes.
Maar dit is niet zomaar een wezen. Ze behoren tot de soort “westelijke buidelmarters”, een bepaald type buideldier dat vlees eet.
Vroeger kwam de soort in heel Australië voor, maar sinds de eerste Europeanen Australië begonnen te bevolken, is de populatie van de soort dramatisch afgenomen.
Tegenwoordig komen westelijke buidelmarters, ook wel chuditches genoemd, alleen nog voor in het zuidwesten van Australië, en dan nog alleen in kleine groepen.
Deze buideldiersoort bereikt de grootte van een kat en vervult een belangrijke rol in het ecosysteem. Het helpt bij het beheersen van populaties van kleine ongewervelden, en ook van sommige reptielen en vogels.
De afgelopen maanden hebben onderzoekers gewerkt aan de herintroductie van de buideldieren in het Mt Gibson Wildlife Sanctuary, een gebied waar ze voorheen waren verdwenen.
De recente ontdekking van buideldierbaby’s laat zien dat onderzoekers succes hebben gehad. Het lijkt erop dat de dieren daar goed gedijen en dat ze zich zonder problemen voortplanten.
“Door middel van regelmatige monitoring kunnen we zien dat het goed gaat met de buidelmarters in het reservaat. Het feit dat ze de eerste jongen uit hun buidel zien komen, is een positief teken dat ze zich hebben aangepast aan de nieuwe omgeving”, aldus Georgina Anderson, Senior Field Ecologist bij AWC.
“Een van de buidelmarters die we Aang hebben genoemd, is een vaste bezoeker van de cameravallen die we op de vrijlatingslocaties plaatsen. Hij is een van onze grootste en meest opvallende buidelmarters, met een persoonlijkheid die daarbij past: hij gaat vaak langs verschillende locaties om de kippen die we als lokaas gebruiken op te pakken en onze lokaascontainers te verstoren,” voegde ze eraan toe.
Wat een vreugde om te zien dat er weer hoop is voor de soort! Hopelijk kan de ziekte snel weer overal in Australië opduiken!
