Mijn dochter begon al vrij vroeg te praten, maar haar zinnen waren voor vreemden vaak onbegrijpelijk.Op een dag, toen ze in de bus zat, kreeg iedereen het aan het lachen met een van haar uitspraken.Er waren niet veel mensen, maar alle plaatsen waren bezet.Na een paar haltes stapte er een oude dame in de bus.
Mijn dochter zag dat ze stond en keek haar een moment aan.Toen stond ze op en zei luid: “Oma, ga op mijn stoel zitten!” De dame was ontroerd door zijn gebaar en ging glimlachend zitten. Toen voegde mijn dochter er trots aan toe:
“Mijn moeder heeft me geleerd mijn plaats op te geven, ik geef me altijd over aan de halfdoden.” De dame was een beetje verbaasd en probeerde te begrijpen wat mijn dochter precies bedoelde.Ik legde haar uit dat mijn dochter de woorden had verwisseld en dat ze eigenlijk “aan ouderen” bedoelde.De dame en de hele bus barstten in lachen uit.Mijn dochter begreep niet wat er gebeurde, maar ze was er trots op dat iedereen haar gebaar waardeerde.
