Deze hond had jarenlang vastgeketend gezeten. Degenen die hem hadden vastgeketend, hadden niet de moeite genomen om een kennel in de buurt te plaatsen of beschutting te bieden tegen de elementen. Of het nu warm of koud was, regen of wind, het dier werd buiten gelaten. Hij werd nooit uitgelaten en zijn dieet bestond uit aardappelschillen en botten, zorgvuldig ontdaan van alle vleesresten. Toen Baron zure soep in zijn kom vond, voelde hij zich echt gelukkig. Hij at snel, ervan overtuigd dat als hij zich niet haastte, zelfs dit schamele inkomen hem afgenomen zou kunnen worden.
Baron werd door een buurman van de vorige eigenaar over hem verteld. De man was overleden en de buren wisten niet wat ze met de hond aan moesten. Vrijwilligers kwamen hem ophalen, maar uit angst dat het dier slecht zou reageren op de plotselinge verandering, gaven ze hem een tijdje een kalmeringsmiddel om hem gemakkelijker te kunnen verplaatsen.
Baron paste zich niet snel aan, maar leerde geleidelijk aan wandelen. Men ontdekte dat hij, na zijn hele leven in ketenen te hebben doorgebracht, niet eens meer kon rennen, hij kon alleen maar rondjes lopen.
Baron moest bijna vanaf zijn geboorte leren wat de meeste honden al weten, maar hij bleek een ijverige leerling te zijn. Buren zeggen dat Baron al 10 jaar oud is en een gezin nodig heeft dat hem een veel betere oude dag bezorgt dan hij tot nu toe heeft gehad. De verandering van omgeving bracht hem veel vreugde – het was alsof hij een tweede jeugd beleefde.
Baron onderging een metamorfose in het asiel. Hij heeft geen last meer van de constante verkoudheid en kan eindelijk zijn kop optillen en vrij bewegen, zonder de metalen ketting. Hij heeft bewezen een zeer aanhankelijke hond te zijn, die voortdurend zijn dankbaarheid toont aan degenen die voor hem zorgen.
Baron kan nu rennen en met speelgoed spelen. Hij verblijft momenteel in een pleeggezin en geniet al van zijn nieuwe omgeving, maar we hopen dat hij snel zal ervaren wat het betekent om een dier te zijn dat geliefd is bij een echt gezin.
