Toen ze die ochtend de vergaderruimte op de vijftiende verdieping binnenkwam, had ze dit niet verwacht.
Tien jaar waren verstreken. Ze was veranderd. Hij ook. Maar niet genoeg om hem niet meer te herkennen.
Gabriel Morel.
Hij, de man van wie ze had gehouden. En toen vertrok hij. Stilletjes. En zonder haar ooit te vertellen dat hij vader zou worden.
Het verleden was vervaagd achter cv’s, schema’s en het leven als alleenstaande moeder. Ze had niet gedacht dat ze hem ooit nog tegen zou komen. Zeker niet als… algemeen directeur van het bedrijf waar ze net was gepromoveerd tot projectmanager.
— “Hallo allemaal, ik ben Gabriel Morel, jullie nieuwe operations manager.”
Zijn stem. Nog steeds kalm. Zijn blik. Nog steeds helder. En op haar gericht… geen spoor van herkenning.
Hij wist het niet. Hij had geen idee dat het jongetje dat planeten op zijn slaapkamermuur tekende… zijn zoon was.
Ze bleef professioneel. Koud. Maar vanbinnen trilde alles. Na de vergadering haalde hij haar in op de gang.
— “Kennen we elkaar? Je gezicht komt me bekend voor…”
— “Nee. Je moet wel in de war zijn,” loog ze, haar blik neergeslagen.
Ze had hem toen alles kunnen vertellen. Dat ze elkaar hadden ontmoet tijdens een veel te korte zomer in Marseille. Dat ze een paar weken na hun laatste avond zwanger was geraakt. Dat ze had geprobeerd hem te bellen, maar het toen had opgegeven. Dat hun zoon vandaag negen jaar oud was en zijn glimlach.
Maar nee. Ze zei niets. Nog niet.
Diezelfde avond, toen ze thuiskwam, stond haar zoon haar op te wachten in de gang met een tekening in zijn hand.
— “Het zijn jij en ik… en de vader die ik niet ken.”
Ze glimlachte bedroefd.
— “Ooit, misschien…” fluisterde ze.
En terwijl het kind in slaap viel, keek ze op haar telefoon. Gabriels naam flitste in haar inbox.
“Ik zou graag een keer samen lunchen. Je brengt me in de war. Ik denk dat ik je ogen al eens eerder heb gezien, ergens…”
Ze aarzelt. Ze weet dat hij de waarheid verdient. Maar ze weet ook dat de waarheid alles kan veranderen.
Want nu is hij haar baas.
En hij weet niets van hun zoon…
