Gisteren kocht ik een gewone worst in de winkel, niets bijzonders, ik wilde gewoon wat broodjes smeren. Thuisgekomen sneed ik er een paar stukjes af, at ze op en legde de rest in de koelkast. Alles was in orde.
Toen vond ik een USB-stick in een gewone worst. Eerst dacht ik dat die er per ongeluk in was geglipt, totdat ik de inhoud controleerde.
De volgende ochtend besloot ik ontbijt te maken. Ik haalde dezelfde worst tevoorschijn, pakte een mes en merkte plotseling dat hij vreemd sneed, alsof er iets hards in zat. Ik dacht dat hij misschien koud was. Maar toen ik een ander stuk probeerde te snijden, bleef het mes steken. Ik keek en was verbijsterd: er glinsterde iets in het midden van de worst.
Eerst dacht ik dat het een stuk metaal was. Ik begon te rommelen en plotseling, uit die roze massa, kwam er een USB-stick tevoorschijn… een doodgewone USB-stick, met een paar gigabytes aan ruimte. Ik had die worst al opgegeten! Hoe kon er nou een USB-stick in een massaproduct zitten, en dan nog niet eens de goedkoopste?
Ik vond een USB-stick in een doodgewone worst. Eerst dacht ik dat hij per ongeluk in het eten was geglipt, totdat ik de inhoud controleerde.
Maar mijn nieuwsgierigheid won het van mijn angst. Ik zette de computer aan, stopte de USB-stick erin en controleerde de inhoud.
Ik vond een USB-stick in een doodgewone worst. Eerst dacht ik dat hij per ongeluk in het eten was beland, totdat ik de inhoud controleerde.
Er zat een simpel mapje in met de titel “OPEN ME”. Ik opende hem. Er zat maar één foto in. Er stond een man op die naar de camera lachte. Ik was geschokt.
Ik liet de muis vallen en bleef verstijfd voor het scherm staan. Die USB-stick was gewoon een flauwe grap, maar waarom zou ik hem in het eten hebben gestopt?
Nu weet ik niet eens meer of ik naar de politie moet gaan om de daders op te sporen en een onderzoek te starten, of dat ik die verdomde worst gewoon moet weggooien en de hele zaak moet vergeten, aangezien ik het een hilarische anekdote vind.
